போரில் ஈடுபடாமலே போரின் விளைவுகளைச் சந்திக்கிறது பாகிஸ்தான்!

ஒரு நாடு போர்க்களத்தில் நேரடியாக இறங்கினால் மட்டுமே அதன் பொருளாதாரம் அழியும், மக்கள் நடுத்தெருவுக்கு வருவார்கள் என்ற விதியை இன்றைய உலகமயமாக்கல் சூழல் மாற்றி எழுதியுள்ளது. அண்டை நாடுகளின் மோதல்களும், உலகளாவிய புவிசார் அரசியல் பதற்றங்களும் எப்படி ஒரு நாட்டைப் போரில் ஈடுபடாமலேயே போர்க்கால அழிவுக்குள் தள்ள முடியும் என்பதற்கு இன்றைய பாகிஸ்தானே மிகச் சிறந்த, துயரமான உதாரணம்.

பெட்ரோல், டீசல், சமையல் எரிவாயு உள்ளிட்ட அத்தியாவசிய எரிபொருட்களின் கடுமையான விலை உயர்வு, அடியோடு சரிந்த அந்நியச் செலாவணிக் கையிருப்பு, விண்ணைத் தொடும் பணவீக்கம் என பாகிஸ்தான் இன்று வரலாறு காணாத பொருளாதார நெருக்கடியில் சிக்கித் தவிக்கிறது. துப்பாக்கி குண்டுகளும், ஏவுகணைகளும் பாயாமலேயே பாகிஸ்தான் மக்கள் இன்று ஒரு போர்க்காலப் பேரழிவை எதிர்கொண்டு வருகிறார்கள். இதன் பின்னணியில் உள்ள அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மைகளை இந்த விரிவான கட்டுரையில் காண்போம்.
அண்டை நாட்டு மோதல்கள்; தவிக்கும் பாகிஸ்தான்!

மத்திய கிழக்கு நாடுகளில், குறிப்பாக அமெரிக்கா, இஸ்ரேல் மற்றும் ஈரான் ஆகிய நாடுகளுக்கு இடையே நிலவி வரும் தொடர் ராணுவ மோதல்கள் உலக அளவில் கச்சா எண்ணெய் சந்தையை உலுக்கியுள்ளன. பாகிஸ்தான் இந்த மோதல்களில் நேரடியாகப் பங்கெடுக்கவில்லை என்றாலும், அதன் புவியியல் அமைப்பும் இறக்குமதிச் சார்ந்து வாழும் பொருளாதாரமும் அதனைப் பலிகடாவாக்கியுள்ளன.

சவூதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் (UAE) போன்ற நாடுகளில் இருந்துதான் பாகிஸ்தான் தனது கச்சா எண்ணெய் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்கிறது. ஆனால், இந்த எண்ணெய் கப்பல்கள் கடந்து வரும் ஹார்முஸ் நீரிணை (Strait of Hormuz) மற்றும் பாப் எல்-மந்தேப் (Bab El-Mandeb) போன்ற கடல்சார் பகுதிகள் இன்று ஏவுகணைத் தாக்குதல்களாலும், கடற் கொள்ளையர்களாலும் பதற்றமான பகுதிகளாக மாறியுள்ளன. இந்த அச்சுறுத்தலால் காப்பீட்டுத் தொகையும், கப்பல் போக்குவரத்துக் கட்டணமும் பல மடங்கு உயர்ந்து, பாகிஸ்தான் வாங்கும் கச்சா எண்ணெய்யின் விலை சாமானிய மக்கள் எட்ட முடியாத உயரத்திற்குச் சென்றுவிட்டது.

தினசரி விலை மாற்றம்: எரியும் நெருப்பில் ஊற்றிய எண்ணெய்!

சர்வதேசச் சந்தையில் ஏற்படும் கச்சா எண்ணெய் விலை மாற்றங்களை உடனுக்குடன் உள்நாட்டிலும் பிரதிபலிக்கும் "தினசரி விலை மாற்றும் நடைமுறையை" பாகிஸ்தான் அரசு அமல்படுத்தியுள்ளது. இதன் விளைவாக, உலகச் சந்தையில் ஏற்படும் சிறு சலனமும் உடனடியாக பாகிஸ்தான் மக்களின் தலையில் சுமையாக இறங்குகிறது. ஒரு லிட்டர் பெட்ரோல் மற்றும் டீசலின் விலை முன்னெப்போதும் இல்லாத உச்சத்தைத் தொட்டுள்ளதால், போக்குவரத்துச் செலவுகள் அதிகரித்து, அனைத்து அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலைகளும் கட்டுப்பாடின்றி உயர்ந்துள்ளன. செப்டம்பர் 19ஆம் தேதி நிலவரப்படி பெட்ரோல் (ஒரு லிட்டர்): PKR 389.14 (லிட்டருக்கு PKR 1.65 குறைக்கப்பட்டுள்ளது)அதிவேக டீசல் (ஒரு லிட்டர்): PKR 424.04 (லிட்டருக்கு 88 பைசா குறைக்கப்பட்டுள்ளது). சமையல் எரிவாயு PKR 2,500 வரை விற்பனை செய்யப்படுகிறது. (கடந்த ஆண்டோடு ஒப்பிடுகையில் எல்.பி.ஜி விலை சுமார் 60.42% அதிகரித்துள்ளது). சந்தையில் 10 கிலோ கோதுமை மாவு பாக்கெட் சுமார் PKR 2,000 வரையிலும் விற்பனையாகிறது. வெளிச்சந்தையில் தரமான 20 கிலோ கோதுமை மாவு பாக்கெட் PKR 2,650 வரை விற்கப்படுகிறது. (கடந்த ஆண்டை விட கோதுமை மாவின் விலை 33.27% உயர்ந்துள்ளது).

சாமானிய மக்களின் வாழ்வாதாரப் போராட்டம்: நடுத்தெருவில் நடுத்தர வர்க்கம்!

இந்தப் பொருளாதாரப் போரின் மிகக் கொடூரமான பாதிப்பை பாகிஸ்தானின் சாமானிய மக்களே தினமும் அனுபவித்து வருகிறார்கள். ஒரு நடுத்தரக் குடும்பத்தின் மாத வருமானம் மாறாமல் அப்படியே இருக்க, பெட்ரோல், மின்சாரம் மற்றும் சமையல் எரிவாயுவின் கட்டணங்கள் மூன்று மடங்காக உயர்ந்துவிட்டன. இதனால், "இன்று உண்பதா அல்லது மின்சாரக் கட்டணத்தைச் செலுத்துவதா?" என்ற அவல நிலைக்கு மக்கள் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். சமையல் எரிவாயு சிலிண்டர் வாங்கப் பணமில்லாமல், ஆபத்தான பிளாஸ்டிக் பைகளில் (LPG Gas Bags) எரிவாயுவை நிரப்பிச் செல்லும் உயிரைப் பணயம் வைக்கும் காட்சிகள் பாகிஸ்தான் தெருக்களில் சாதாரணமாகிவிட்டன. போர்க்காலத்தில் உணவுக்காக மக்கள் ஏங்குவது போல, அங்கு ஒரு மூட்டை கோதுமை மாவுக்காகவும், மானிய விலை ரேஷன் பொருட்களுக்காகவும் மக்கள் பல கிலோமீட்டர் வெயிலில் காத்துக்கிடக்கும் அவலம் அரங்கேறுகிறது. பல குடும்பங்கள் தங்களின் குழந்தைகளின் பள்ளிப் படிப்பை நிறுத்திவிட்டு, அவர்களை வேலைக்கு அனுப்பும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். ஏழைகள் ஏழைகளாகவே தொடர, போதிய வருமானமிருந்த நடுத்தர வர்க்கத்தினரும் இன்று வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே தள்ளப்பட்டு வாழ்வாதாரத்திற்காகப் போராடி வருகின்றனர்.

காலியான டாலர் பை: அந்நியச் செலாவணிப் பற்றாக்குறை

போரில் ஈடுபடும் ஒரு நாட்டுக்கு எப்படி ஆயுதங்கள் தீர்ந்துபோகுமோ, அதுபோல பாகிஸ்தானுக்கு இன்று சர்வதேச வர்த்தகத்திற்கான "டாலர்" தீர்ந்துவிட்டது. நாட்டின் ஏற்றுமதி வருவாய் மிகக் குறைவாக இருக்கும் நிலையில், இறக்குமதித் தேவைகளோ மிக அதிகமாக உள்ளன.

மத்திய வங்கியிடம் போதிய அந்நியச் செலாவணிக் கையிருப்பு (Forex Reserves) இல்லாததால், வெளிநாடுகளில் இருந்து எரிபொருட்களையோ, சமையல் எரிவாயுவையோ வாங்க முடியாத அவல நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. துறைமுகங்களுக்கு வந்து இறங்கிய எண்ணெய் கப்பல்களுக்குக் கூட டாலரில் பணம் செலுத்த முடியாமல் பாகிஸ்தான் தவிக்கிறது. இந்த டாலர் பற்றாக்குறை, உள்நாட்டில் எரிபொருள் தட்டுப்பாட்டை உருவாக்கி, விலையை மேலும் எகிற வைத்துள்ளது.

சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் (IMF) நிபந்தனைக் கத்தி

திவால் நிலையின் விளிம்பில் இருக்கும் பாகிஸ்தானைக் காப்பாற்ற சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) முன்வந்தாலும், அது விதித்துள்ள நிபந்தனைகள் பாகிஸ்தான் மக்களுக்குப் பேரிடியாக அமைந்துள்ளன.
"ஏழை எளிய மக்களுக்கு அரசு வழங்கி வந்த எரிபொருள் மானியங்களை உடனடியாக ரத்து செய்ய வேண்டும்" என்பது IMF-ன் முதன்மை நிபந்தனை. வேறு வழியின்றி பாகிஸ்தான் அரசு மானியங்களை விலக்கிக் கொண்டதால், சமையல் எரிவாயு சிலிண்டர்களின் விலை சாதாரண குடும்பங்களின் மாதாந்திர பட்ஜெட்டைத் தலைகீழாக மாற்றியுள்ளது. போர்க்காலத்தில் ரேஷன் பொருட்களுக்கு மக்கள் அலைவது போல, இன்று பாகிஸ்தானில் சமையல் எரிவாயுவுக்காக மக்கள் கிலோமீட்டர் கணக்கில் வரிசையில் நிற்கும் அவலம் அரங்கேறி வருகிறது.

முன்கூட்டியே திட்டமிடாத நிர்வாகச் சீர்கேடு

ஒரு நாடு நெருக்கடிக் காலங்களைச் சமாளிக்க 'நெருக்கடி கால வியூக எண்ணெய் சேமிப்பு' (Strategic Petroleum Reserves) வசதியைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். ஆனால், பாகிஸ்தானில் அத்தகைய தொலைநோக்குப் பார்வை கொண்ட திட்டங்கள் இல்லை. கத்தார் போன்ற நாடுகளிடம் இருந்து அதிக விலைக்கு திரவ இயற்கை எரிவாயுவை (LNG) வாங்கியதால் ஏற்பட்ட கடன்களும் அந்நாட்டை மேலும் ஆழமான படுகுழியில் தள்ளியுள்ளன.

அண்டை நாடுகளுடனான வர்த்தக முடக்கம்: சுருங்கிப்போன எல்லைகள்!

ஒரு நாட்டின் பொருளாதார நெருக்கடியைத் தீர்க்க அண்டை நாடுகளுடனான சுமுகமான வர்த்தகம் பெரும் உதவியாக இருக்கும். ஆனால், பாகிஸ்தானின் துரதிர்ஷ்டம் அதன் அண்டை நாடுகளுடனான வர்த்தக உறவுகளும் முற்றிலும் முடங்கியுள்ளன. இந்தியாவுடனான அரசியல் பதற்றங்கள் காரணமாக இருதரப்பு வர்த்தகம் பல ஆண்டுகளாகவே நிறுத்தப்பட்டுள்ளது; இதனால் மிகக் குறைந்த செலவில் கிடைக்க வேண்டிய அத்தியாவசியப் பொருட்கள் மற்றும் மருத்துவக் கொள்முதல் முற்றிலும் தடைபட்டுள்ளது. மற்றொரு அண்டை நாடான ஆப்கானிஸ்தானுடனான எல்லைப் பகுதிகளில் நிலவும் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்களால் அங்கிருந்தான வர்த்தகப் பாதைகளும் அடிக்கடி மூடப்படுகின்றன. ஈரானில் இருந்து மலிவான விலையில் எரிபொருளைப் பெற வாய்ப்பிருந்தும், சர்வதேசத் தடைகளுக்கு அஞ்சி பாகிஸ்தானால் அதை முழுமையாகப் பயன்படுத்த முடியவில்லை. சீனா-பாகிஸ்தான் பொருளாதார வழித்தட (CPEC) திட்டங்களும் பாகிஸ்தானுக்கு பெரும் கடன் சுமையையே தந்துள்ளன. இவ்வாறு அண்டை நாடுகளுடன் ஆரோக்கியமான வர்த்தகத்தை மேற்கொள்ள முடியாத தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சூழல், பாகிஸ்தானின் உள்நாட்டுத் தட்டுப்பாட்டை மேலும் தீவிரமாக்கியுள்ளது.

போர்க்காலக் கட்டுப்பாடுகளும் மக்களின் வாழ்வாதாரமும்!

இன்று பாகிஸ்தானில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ள சிக்கன நடவடிக்கைகள், ஒரு போர்க்கால ஊரடங்கை நினைவுபடுத்துகின்றன. அரசு வாகனங்களின் எரிபொருள் பயன்பாடு 50% ஆகக் குறைக்கப்பட்டுள்ளது.
மின்சாரத்தைச் சேமிப்பதற்காக வணிக வளாகங்கள், உணவகங்கள் மற்றும் கடைகள் அனைத்தும் இரவு 9 முதல் 11 மணிக்குள் மூடப்பட வேண்டும் என அரசு உத்தரவிட்டுள்ளது.

மின்சாரக் கட்டண உயர்வால் தொழிற்சாலைகள் மூடப்பட்டு, லட்சக்கணக்கான மக்கள் வேலைவாய்ப்பை இழந்து வருகின்றனர்.

பாகிஸ்தான் ராணுவம் எந்தவொரு எல்லையிலும் போர் புரியவில்லை; அந்நாட்டின் மீது யாரும் குண்டுகளை வீசவில்லை. ஆனால், தவறான பொருளாதாரக் கொள்கைகள், தொலைநோக்கற்ற நிர்வாகம் மற்றும் உலகளாவிய புவிசார் அரசியல் சூழல்கள் ஆகியவை சேர்ந்து பாகிஸ்தானை ஒரு போர்க்களமாக மாற்றியுள்ளன.

"போரில் ஈடுபடாமலே போரின் அனைத்துப் பேரழிவுகளையும், வறுமையையும், விலைவாசி உயர்வையும் பாகிஸ்தான் இன்று அனுபவித்து வருகிறது" என்பதே கசப்பான உண்மை. இந்த ஆழமான பொருளாதாரப் படுகுழியில் இருந்து பாகிஸ்தான் மீண்டு வர இன்னும் பல ஆண்டுகள் கடுமையான தியாகங்களைச் செய்ய வேண்டியிருக்கும் என்பதே தற்போதைய உலக அரசியல் வல்லுநர்களின் கணிப்பு.